Griekenland – Acropolis, Athene
De Acropolis van Athene en haar monumenten zijn universele symbolen van de klassieke geest en beschaving. Ze vormen de grootste architectonische en artistieke complexen uit de Griekse Oudheid. In de eeuw na de overwinning tegen de Perzen en de stichting van de democratie, kreeg Athene een leidende positie. In die periode werden de ambitieuze plannen van de staatsman Pericles uitgevoerd. Onder leiding van de beeldhouwer Pheidias veranderde de rotsachtige heuvel in een uniek monument voor het denken en de kunst. De belangrijkste gebouwen uit die periode zijn het Parthenon, het Erechtheion, de Propyleeën, de monumentale entree tot de Acropolis en de kleine tempel van Athene Nike.
The Acropolis of Athens and its monuments are universal symbols of the classical spirit and civilization and form the greatest architectural and artistic complex bequeathed by Greek Antiquity to the world. In the second half of the fifth century bc, Athens, following the victory against the Persians and the establishment of democracy, took a leading position amongst the other city-states of the ancient world. In the age that followed, as thought and art flourished, an exceptional group of artists put into effect the ambitious plans of Athenian statesman Pericles and, under the inspired guidance of the sculptor Pheidias, transformed the rocky hill into a unique monument of thought and the arts. The most important monuments were built during that time: the Parthenon, built by Ictinus, the Erechtheon, the Propylaea, the monumental entrance to the Acropolis, designed by Mnesicles and the small temple Athena Nike.
Noorwegen tot de Zwarte Zee (Oekraïne) - Geodetische boog van Struve
De Struve-boog is een keten van driehoeksmeetpunten die zich uitstrekt van Hammerfest in Noorwegen tot de Zwarte Zee. De oorspronkelijke boog bestond uit 258 driehoeken met 265 hoofdstationpunten, allemaal onderdeel van het onderzoek dat de astronoom Friedrich Georg Wilhelm Struve deed tussen 1816 en 1855. Het resultaat was de eerste nauwkeurige meting van het lange segment van een meridiaan. Mede dankzij het onderzoek kon de exacte grootte en vorm van de planeet vastgesteld worden. Er resteren nog 34 van de oorspronkelijke punten gemarkeerd als een geboord gat in een rots, een ijzeren kruis, steenhopen of obelisken. De Struve-boog gaat door 10 landen (Belarus, Estonia, Finland, Latvia, Lithuania, Norway, Republic of Moldova, Russian Federation, Sweden, Ukraine) en beslaat ruim 2820 kilometer.
The Struve Arc is a chain of survey triangulations stretching from Hammerfest in Norway to the Black Sea, through 10 countries (Belarus, Estonia, Finland, Latvia, Lithuania, Norway, Republic of Moldova, Russian Federation, Sweden, Ukraine) and over 2820 km. These are points of a survey, carried out between 1816 and 1855 by the astronomer Friedrich Georg Wilhelm Struve, which represented the first accurate measuring of a long segment of a meridian. This helped to establish the exact size and shape of the planet and marked an important step in the development of earth sciences and topographic mapping. It is an extraordinary example of scientific collaboration among scientists from different countries, and of collaboration between monarchs for a scientific cause. The original arc consisted of 258 main triangles with 265 main station points. The listed site includes 34 of the original station points, with different markings, i.e. a drilled hole in rock, iron cross, cairns, or built obelisks.
Noorwegen - Vegaøyan – de Vega archipel
Een cluster van tientallen eilanden rond Vega – net ten zuiden van de poolcirkel – vormt een cultureel landschap van 107.294 hectare, waarvan 6.881 hectare land is. De eilanden getuigen van een sobere levenswijze gebaseerd op visserij en vergaren van het dons van eidereenden. Men vindt er vissersdorpjes, kades, pakhuizen, eiderhuizen (gebouwd voor eidereenden om in te broeden), landbouwlandschappen, vuurtorens en bakens. Er is bewijs van menselijke bewoning vanaf de steentijd. De Vega archipel weerspiegelt zowel de manier waarop vissers en boeren de afgelopen 1500 jaar goed in hun levensonderhoud konden voorzien, als de bijdrage van vrouwen aan de opbrengst van eiderdons.
A cluster of dozens of islands centred on Vega, just south of the Arctic Circle, forms a cultural landscape of 107,294 ha, of which 6,881 ha is land. The islands bear testimony to a distinctive frugal way of life based on fishing and the harvesting of the down of eider ducks, in an inhospitable environment. There are fishing villages, quays, warehouses, eider houses (built for eider ducks to nest in), farming landscapes, lighthouses and beacons. There is evidence of human settlement from the Stone Age onwards. By the 9th century, the islands had become an important centre for the supply of down, which appears to have accounted for around a third of the islanders’ income. The Vega Archipelago reflects the way fishermen/farmers have, over the past 1500 years, maintained a sustainable living and the contribution of women to eiderdown harvesting.
Noorwegen - Bryggen
Bryggen is de oude werf van Bergen. De oude werf herinnert aan het belang van de stad als deel van het handelsimperium van het Hanze Verbond, van de 14e eeuw tot het midden van de 16e eeuw. Veel branden hebben de karakteristieke houten huizen van Bryggen verwoest. De laatste brand was in 1955. De herbouw heeft traditiegetrouw oude patronen en methoden gevolgd, waardoor de hoofdstructuur bewaard is gebleven. Dit is een overblijfsel van een oude houten stedelijke bebouwing die ooit gebruikelijk was in Noord-Europa. Er zijn nu nog 62 gebouwen van dit voormalige stadsgezicht over.
Bryggen, the old wharf of Bergen, is a reminder of the town’s importance as part of the Hanseatic League’s trading empire from the 14th to the mid-16th century. Many fires, the last in 1955, have ravaged the characteristic wooden houses of Bryggen. Its rebuilding has traditionally followed old patterns and methods, thus leaving its main structure preserved, which is a relic of an ancient wooden urban structure once common in Northern Europe. Today, some 62 buildings remain of this formertownscape.
Luxemburg - Luxemburg: de oude stad en vestingwerken
Door zijn strategische positie was de stad Luxemburg vanaf de 16e eeuw tot aan 1867 – toen haar muren werden ontmanteld – een van de grootste versterkte plaatsen in Europa. De stad werd meerdere malen versterkt toen de macht werd overgedragen van de ene grote Europese macht aan de andere: de Heilige Romeinse keizers, het Huis van Bourgondië, de Habsburgers, de Franse en Spaanse koningen en ten slotte de Pruisen. De vestingwerken waren tot hun gedeeltelijke afbraak een mooi voorbeeld van eeuwenlange militaire architectuur.
Because of its strategic position, Luxembourg was, from the 16th century until 1867, when its walls were dismantled, one of Europe's greatest fortified sites. It was repeatedly reinforced as it passed from one great European power to another: the Holy Roman Emperors, the House of Burgundy, the Habsburgs, the French and Spanish kings, and finally the Prussians. Until their partial demolition, the fortifications were a fine example of military architecture spanning several centuries.
Malta - Valletta (stad)
De hoofdstad van Malta is onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de militaire en charitatieve Orde van Sint Jan van Jeruzalem. Het werd achtereenvolgens geregeerd door de Feniciërs, Grieken, Carthagers, Romeinen, Byzantijnen, Arabieren en de Orde van de Ridders van Sint Jan. Valletta bevat binnen een gebied van 55 hectare 320 monumenten. Deze monumenten maken Valletta tot een van de meest geconcentreerde historische gebieden ter wereld. Na het beleg van Malta in 1565 werd de nieuwe stad gebouwd volgens een rechthoekig stadsplan. In de 19e en 20e eeuw is de invloed van de Engelse architectuur gecombineerd met die van de oudere bouwwerken.
The capital of Malta is inextricably linked to the history of the military and charitable Order of St John of Jerusalem. It was ruled successively by the Phoenicians, Greeks, Carthaginians, Romans, Byzantines, Arabs and the Order of the Knights of St John. Valletta’s 320 monuments, all within an area of 55 ha, make it one of the most concentrated historic areas in the world.
Malta - Ħal Saflieni Hypogeum
Het hypogeum van- Hal Saflieni is een enorm ondergronds bouwwerk dat circa 2500 voor Christus gegraven is. Hierbij is gebruik gemaakt van een reusachtig touwwerk om grote blokken koraalachtig kalksteen naar boven te halen. Was het oorspronkelijk misschien een heiligdom, in de prehistorie werd het een necropolis. Dit ‘labyrint’, zoals het vaak wordt genoemd, bestaat uit een reeks ovale kamers en cellen, te bereiken via verschillende gangen. De megalithische muren zijn gemaakt van reusachtig metselwerk, grote onregelmatige blokken van krijtachtig koraalsteen zonder mortel. De belangrijkste kamers onderscheiden zich door hun koepelvormige gewelf en de aanwezigheid van nissen die deuren en ramen suggereren.
The Hypogeum is an enormous subterranean structure excavated c. 2500 B.C., using cyclopean rigging to lift huge blocks of coralline limestone. Perhaps originally a sanctuary, it became a necropolis in prehistoric times.
Malta - Megalithic Temples of Malta
Er bevinden zich op de eilanden Malta en Gozo zeven uit grote stenen opgebouwde tempels, elk het resultaat van een specifieke ontwikkeling. De twee tempels van Ggantija op het eiland Gozo, zijn bijzonder vanwege hun uit het Bronzen Tijdperk stammende bouwwijzen. Op het eiland Malta staan de tempels van Hagar Qin, Mnajdra en Tarxien. Gelet op de beperkte middelen die beschikbaar waren voor de bouwers zijn dit unieke architectonische meesterwerken. De Ta’Hagrat en Skorba complexen laten zien hoe de traditie van de tempelbouw werd door gegeven in Malta. Ze zijn beide essentieel om de grote meesterwerken te begrijpen.
Seven megalithic temples are found on the islands of Malta and Gozo, each the result of an individual development. The two temples of Ggantija on the island of Gozo are notable for their gigantic Bronze Age structures. On the island of Malta, the temples of Hagar Qin, Mnajdra and Tarxien are unique architectural masterpieces, given the limited resources available to their builders. The Ta'Hagrat and Skorba complexes show how the tradition of temple-building was handed down in Malta.